Fotograferen…een vreemde taal.

jaap kl

Sinds februari van dit jaar, heb ik er een hobby bij. Fotograferen. Net als iedereen, maakte ik vroeger wel vaker foto’s, maar dan met zo’n kleine digitale camera. Die ging ongewild stuk. In dezelfde periode ging ik er al vaker op uit in de natuur en leerde op een hele andere manier naar haar kijken. Ze gaf me niet alleen maar hele mooie plaatjes, maar ook heel veel rust. Dat wilde ik dus vaker ervaren. Op dat moment stond ik in een spagaat. Gezien mijn leeftijd, een kleine spagaat. Wordt het een hond of een echte camera. De keuze was snel gemaakt. Gezien mijn burgerlijke status, vond ik het onverantwoord om een hond in huis te nemen. Dierenkwelling is niet aan mij besteed. Een echte camera dus, oftewel een spiegelreflexcamera. Makkelijker gezegd dan gedaan. Mijn portemonnee begon te stuiteren bij deze beslissing. De rode liaan in het oerwoud, wat fotografie heet, is geld. Heel veel geld. Gelukkig bood marktplaats uitkomst en kocht ik, volgens de kenners, voor niet veel geld een behoorlijke set van Canon. De oude man die mij de set verkocht, kon niet omgaan met de techniek van de camera. In het begin deed ik daar nog een beetje laconiek over. Nu heb ik alle begrip voor het besluit van de man.

In het begin was de automaat van de camera mijn grote vriend. De kleur groen in combinatie met de natuur stond mij wel aan. De gebruiksaanwijzing had ik terzijde geschoven vanwege de vreemde taal. Een taal waarvoor ik nog steeds geen woordenboek heb gevonden. Door een toevallige ontmoeting met een beroepsfotograaf, ben ik in de M(manual) stand gaan fotograferen. U leest het goed, ook ik begin te praten in fotojargon. De man was een moeder en baby lepelaar aan het fotograferen. Als een echte beginneling vroeg ik hem naar de instellingen van zijn camera. In plaats van het uit te leggen, pakte hij mijn camera en paste de instellingen aan. Hij bezigde wat vreemde taal en gaf mij de camera terug. De lepelaars keken argwanend naar beneden. Mijn foto’s werden stukken beter, dus heb ik weken met dezelfde instelling rondgelopen.

In een poging om de vreemde taal te ontrafelen, ben ik het internet gaan raadplegen. Voor iemand die al vroegtijdig wiskunde en natuurkunde uit zijn lespakket op school had verbannen, is dat geen aanrader. “Als de opening in je lens groter wordt, dan wordt het getal kleiner.” Hoe verzinnen ze het. Ik begon dan ook ernstig te twijfelen aan mijn nieuwe hobby. Dat werd alleen nog maar versterkt, toen ik met de echte fotografen begon te praten. Scherpte, diepte, sluitertijd, ISO, witbalans, diafragma, AF, brandpunt, Ai Servo en ga zo maar door. Ik begon zelfs ernstig te twijfelen aan de integriteit van serieuze hobbyisten. Vreemde taal gebruiken om je eigen status te verhogen?

Inmiddels ben ik erachter gekomen, dat fotografen communiceren middels beelden. Mijn beelden worden ook steeds beter. Ik durf dat ook gewoon te zeggen en ben er blij mee. Soms zelfs trots op. Ik snap echter nog steeds weinig van die vreemde taal. Waar blijft die ene fotograaf die in Jip en Janneke taal kan opschrijven hoe een camera werkt en wanneer je al die knopjes gaat gebruiken. Of misschien toch niet. Een vreemde taal kan ook mooi en mysterieus zijn. Een vreemde taal of niet, ik blijf fotograferen.

“Een beeld zegt meer dan duizend woorden.”

Advertenties

7 thoughts on “Fotograferen…een vreemde taal.

  1. Ohw ik ben de enige niet die dacht te blond te zijn. 😉
    Het is altijd nog zo dat men al doende leert, dus wij dummies doen gewoon maar, en leren dan vanzelf. Met vakjargon schiet je nog geen mooie foto’s. Al zijn er best wel die dat kennelijk kunnen combineren. 😉

  2. Alle ins en outs kennen kan ook beperkingen met zich mee brengen. De lat ligt dan zo hoog dat de camera niet gepakt wordt omdat de omstandigheden niet goed genoeg zijn. Minder begrijpen van die taal, lijkt wel meer genieten van het moment en foto’s op te leveren waarin dat genieten nu juist zo goed te zien is! ❤

  3. Heel herkenbaar! Ik word ook kriegelig van al te veel technische snufjes die ik niet begrijp. Beter is, zoals ik het zelf ervaar, om het een en ander gewoon uit te proberen en op je gevoel af te gaan. Dit levert vaak leuke foto’s op en het voordeel van digitaal fotograferen is, dat je eventuele missers later heel gemakkelijk weer kunt verwijderen. Je hebt het onderwerp heel leuk beschreven in je blog, ik heb het met plezier gelezen. Hartelijke groet!
    Jannie Harmsen

  4. Wat een leuk verhaal! En ongelooflijk dat je nog maar zo – relatief – kort fotografeert! Mijn ervaring is dat je je door cursussen te volgen die ‘vreemde taal’ als vanzelf eigen maakt. Doordat je heel gericht opdrachten gaat doen, bijvoorbeeld met verschillende diafragma’s en sluitertijden, gaan al die ‘technische dingen’ veel meer leven, dan begrijp je ook echt wat ze doen en hoe je ze kunt toepassen. Je kunt er natuurlijk ook altijd zelf over lezen en dingen uitproberen, maar door de techniek met een logische opbouw van een goede fotograaf/docent te leren, heb je wel een goede basis om alsnog lekker zelf te gaan experimenteren!

    • Je hebt helemaal gelijk Noortje. Ik moet me eens rustig gaan oriënteren op een goede cursus. Ze zijn helaas niet altijd even goedkoop. Tijd is ook een ding. Ik werk onregelmatig en heb op woensdag al mijn vaste zangavond. Voorlopig lukt het aardig en heb er heel veel plezier in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s