Gezien in de natuur

IT2829-03-malibu-_vouwfiets

LUNCHPAUZE

Het was een mooie doordeweekse zomerdag en ik hoefde niet te werken. Hele dagen op het strand liggen is niet meer aan mij besteed. Wandelen in de natuur wel. Het was ook de periode dat er nog veel vogels waren te zien en te horen. Des te meer reden om met mijn fotocamera en een gevulde knapzak op pad te gaan. Dit doe ik vaak in een polder aan de buitenrand van Haarlem. In die polder zijn ook, buiten het natuurgebied, diverse bedrijven gevestigd. Bedrijven met een lunchpauze. De meeste mannen kennen het gebied wel. Op zon- en andere feestdagen chaufferen zij vaak, met afhangende mondhoeken, hun vrouw naar het grootste Zweedse warenhuis van Nederland, om dan weer thuisgekomen, de ergernis voort te zetten. Het in elkaar zetten van de gekochte goederen is dan ook, buiten de gezamenlijke vakantie, vaak de ultieme relatietest.

De ochtend was prachtig. Zo zag ik de o.a. de Bruine Kiekendief, de Slechtvalk, de Boerenzwaluw, prachtige vlinders, de Koekoek en paaiende schubkarpers. De Koekoek is een trouwens een bijzondere vogel. Het vrouwtje legt haar eieren in een ander nest en laat de jongen door die andere soort verzorgen. Gedwongen kinderopvang. Een hoop banen zouden behouden blijven, deze tijd.

Mijn lunch nuttig ik altijd in de natuur. Ik zoek een schaduwrijk plekje op en neem de tijd om mijn broodje te eten en om wat uit te rusten. Het is een van de weinige momenten dat ik nadenk. Als ik wandel, wandel ik namelijk mijn hoofd leeg. Als ik dan ergens in het gras zit, laat ik op een plezierige manier de beelden en de geluiden van de natuur op mij inwerken. Het denken wordt dan anders. Rustiger, veel rustiger.

Mijn lunchpauze zat er op en het werd tijd voor het tweede gedeelte van de route. Het ijkpunt van die route is een prachtige molen. Achter de molen ligt een prachtige plas water. De Mooie Nel. Mooie Nel, ‘rood van wang en blank van vel’ had een boerderij die op een kwade dag door het water werd verzwolgen. Vandaar de naam, zegt het volksgeloof. Langs de Mooie Nel ligt een prachtige rietoever en daar wilde ik zijn. Niet voor Mooie Nel, maar voor de Rietzanger. Een zingende vogel in de rietkraag, die er in het zonnetje prachtig uitziet.

Via het door berenklauw omsingelde wandelpad, kwam ik op een open veld. Met de camera in de aanslag zag ik van alles, maar geen rietzanger. Plots viel mijn blik op een fiets. Keurig op de standaard, stond langs de rietkraag een vouwfiets. Speurend naar de rechtmatige eigenaar, ontwaarde mij iets, wat ik nog niet in mijn vogelboek was tegengekomen. Er staken vier benen uit het riet. In gedachten herleefden oude tijden en een restant van mijn politiebloed begon sneller te stromen. Jaap en de dubbele moord in de rietkraag. Dichterbij gekomen zag ik al snel, dat hier sprake was van een ander soort plaats delict. Ik zag een innige verstrengeling van een driedelige krijtstreep met een klassiek mantelpakje. Het werd echter niet gedragen zoals je het normaal op kantoor ziet. De broek van de man was verfrommeld tot een korte broek, maar droeg hem echter op de enkels en de rok van de dame was korter dan een minirok. Ik verstoorde ruw hun lunchpauze. Ze hadden mij opgemerkt en trachten alles weer in de plooi te krijgen. Ik moest lachen. Lachen om het stuntelige schouwspel en om een jeugdherinnering. Ik heb ooit mijn billen een keer verbrand en moest daarna op de blaren zitten. Opgewonden en verstandig zijn, gaat niet altijd samen.

Ik was uitgelachen en keek ze aan en knikte. Een klein knikje met een vriendelijke lach en liep verder. Mijn lunchpauze was allang voorbij. Die van hun nog niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s