DENKEN

043

Ik denk de laatste tijd niet zo veel meer en dat bevalt mij prima. Ik word er rustig van. Natuurlijk denk ik na. Overdenk ik zaken en probeer ik oplossingsgericht te denken. Er waren echter tijden dat ik te veel dacht. De grens over van denken naar piekeren. Door veel te denken probeer je aan een soort waarheidsvinding te doen. Waarom ben ik wie ik nu ben. Hoe komt dat en wat lag er aan ten grondslag. Had ik het niet anders moeten doen. Waarom heb ik toen die keuze gemaakt. Wat doe ik hier en hoe ziet mijn toekomst eruit. Het nadeel van denken is dat je het meestal alleen doet en in stilte. Er is niemand die jouw gedachte uitdaagt. Niemand die zegt dat het juist of onjuist is wat je denkt. Denk je hardop, dan word je al snel voor gek verklaard of voor eenzaam versleten. Soms reageert er iemand en ontstaat er een gesprek. Het nadeel daarvan is dat je dan ook moet luisteren naar die ander. Dit verstoort dan weer het denken. Denken en luisteren gaan vaak niet goed samen. Observeer maar eens een gesprek. Ze laten elkaar niet uitpraten en de decibellen nemen toe. Het onderwerp wordt al snel uit het oog verloren. Koorddansen zonder koord. Denken is een complex proces wat je niet zomaar kunt uitschakelen. Je kunt het wel beïnvloeden. Door een beetje training merk je al snel dat je in sommige denkprocessen een beetje structuur kunt aanbrengen. Structuur biedt duidelijkheid en rust. Ik heb al eens eerder geschreven dat ik wandel. Wandelen in de natuur kan je helpen om die structuur aan te brengen. Het helpt mij. Natuurlijk kun je ook op bezoek gaan bij een therapeut. De natuur is echter stukken goedkoper. De basis is heel eenvoudig. Je begint de wandeling en je richt je op de omgeving. In deze tijd van het jaar zie je de verkleuring. Herfstkleuren. Je hoort het gezang van de Lijster en het alarm van ganzen. Je ziet het vertrek van de Kievit en de komst van de Kramsvogel. Laat de natuur het overnemen. Op dat moment voel je de rust. Rust in het hoofd. Je gedachten zijn geordend en je overziet het handelen. In mijn geval zie ik een compositie en leg het vast. De herinnering wordt opgeslagen in het geheugen en op de geheugenkaart. Ik heb mijn foto. Zo ontwikkelt zich een denkstijl. Mijn denkstijl. Een stijl die je ook kunt toepassen in de grote boze mensenwereld. Het is een stijl die mij past. Ik ben blij met mijn rust. Wandelen in de natuur. Denk daar maar eens over na.

110

Advertenties

10 thoughts on “DENKEN

  1. Mooie woorden, Jaap.
    Hele mooie woorden!!!
    Zeg wat je denkt, zeg wat je voelt en daarmee kan de ander eventueel ook mee verder.
    Communicatie heet dat…Mx

  2. Mooi! En inderdaad laten mensen elkaar niet uitpraten…daarom doe ik écht mijn best,om in een gesprek iemand uit te laten spreken! Anders is een gesprek vrij zinloos lijkt me.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s