I Remember You

Chet+Baker

Hemelvaartsdag. De veertigste dag van de opstanding van Christus en de dag dat Hij naar zijn Vader vertrok. Hij had echter niks met het geloof en ook niks met feestdagen. Al 7 jaar werkte hij in een onregelmatig rooster. Werken in de weekenden, ’s avonds en ’s nachts en ook op feestdagen. Hij was niet anders gewend. Ook die dag. Het was de eerste van een serie nachtdiensten. Met lichte tegenzin was hij naar zijn werk gegaan. De nachtdiensten waren hem tegen gaan staan. Ze waren niet zo spannend meer als voorheen. Als jonge diender genoot hij van elke nachtelijke beweging in de metropool Amsterdam. Zijn stad was echter niet meer de stad die hij van toen kende. Nachtgelegenheden moesten van een voortvarende burgemeester steeds vroeger hun deuren sluiten. Het nachtleven maakte plaats voor de stilte. Het was die dag mooi weer geweest met een zwoele avond als gevolg. Tegenzin maakte plaats voor hoop. Op zulke dagen gaan de ramen open en komen de mensen uit hun huis. Iedere diender weet dan dat er meer te doen valt tijdens een nachtdienst. Mensen zien en horen meer, waardoor de meldingen toenemen. Hoe mooier het weer in de nacht, hoe groter de pakkans voor de gemiddelde crimineel. Hij werkte die nacht met nog vier collega’s. Samen bemanden ze een kleine post in het westelijk deel van de stad. Zijn nachtdienst verliep rustig. Tot die ene melding. Zoals in elke nachtdienst had een van de collega’s gekookt. Er werd dan meestal rond een uur of 2 gezamenlijk gegeten. Dit keer was het Indisch en ze hadden ervan genoten. Na het eten was het zijn beurt om samen met een collega de auto te bemannen. Assistentiesurveillance. Rondjes rijden in het toegewezen gebied en wachten op die ene melding. Die melding kwam. Van het hoofdbureau kreeg hij de opdracht om naar een hotel te gaan. Daar zou iemand op straat liggen, die mogelijk uit het raam was gevallen. Gezien de aard van het incident, hadden meerdere collega’s dezelfde opdracht gekregen. Daar aangekomen zag hij hem liggen. Hij zag al snel dat de man niet meer leefde. De dood vaststellen mag alleen gedaan worden door een arts, maar dit was overduidelijk. De man was ernstig verminkt. De val, met zijn hoofd op een betonnen paal, was hem fataal geworden. Omdat er in dit soort gevallen altijd sprake zou kunnen zijn van een misdrijf, werd de plek afgezet met lint. Inmiddels was de piketrecherche ook ter plaatse gekomen. Zij namen de leiding. Het vermoeden bestond, dat het om een junk zou gaan. Geen rare gedachte met de Zeedijk om de hoek. Meer kreeg hij niet te horen. Een dode man zonder een gezicht en een naam. De technische recherche was ook gearriveerd en ging zijn werk doen. De uniformdienst van het desbetreffende gebied bewaakte het plaats delict en piketrechercheurs startten hun onderzoek. Zijn werk zat er op. Hij werd bedankt voor bewezen diensten en mocht gaan. Terug naar zijn gebied en op naar de volgende klus. Hij keek nog even achterom. De man was een van de vele doden die hij in zijn loopbaan had gezien en er kwamen nog velen. Het was een gewone klus en het hoorde bij zijn werk. Toch zou hij hem nooit meer vergeten.

images

Chet Baker

1929-1988

Advertenties

12 thoughts on “I Remember You

  1. Weer een klein tipje van de sluier… mooi geschreven, beklemmend stuk. Je zult deze dode en veel dingen die je meemaakt vast niet meer vergeten nee, maar ik denk dat jij wel goed kunt (moet kunnen) loslaten. Dat lijkt mij heel moeilijk…

  2. Pingback: My funny Valentine -Chet Baker | Anneke schrijft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s