De Frotteur

Het is zondag. Mijn ochtenddienst zit er op. Het was een rustige dienst op een druilerige dag. Het regent. In gedachten verzonken verlaat ik het pand. Denkend over wat ik zal gaan eten. Het bedenken van een nieuw recept. Mijn manier om het werk achter me te laten. Plotseling word ik opgeschrikt. Iemand roept mijn naam. Ik kijk op en zie dat een collega mij tegemoet komt fietsen. Een ietwat lachwekkend schouwspel. Gekleed in een ouderwetse regencape, trapt ze volop op de remmen en stapt af.

“Jaap, heb je een zakdoek bij je?” vraagt ze direct.

“Nee”, zeg ik en veeg meteen met mijn hand onder mijn neus om te constateren dat er niks hangt.

“Porgy stond namelijk bij je auto tegen het portier aan te wrijven. Ik Car_4_tnb (1)heb niet kunnen zien of hij je deur heeft ondergepist. Uiteraard heb ik hem wel weggestuurd en hem duidelijk gemaakt dat dit de auto van Jaap is.”

“Ondergepist?” vraag ik haar met een lach. “Doet hij dit dan. Dit hoor ik voor het eerst.”

“Wist je dit niet dan?” en snel haalt ze uit haar tas een pakje zakdoekjes tevoorschijn. Ze pakt er eentje uit, stopt het in mijn handen en gaat er weer snel vandoor.

Daar sta je dan. Mijn autosleutels in de ene hand en een zakdoekje in de andere. Op naar mijn auto. Een troost. Al had hij tegen mijn deur aan staan te plassen, dat had de regen het weggespoeld. Wat echter achter bleef was een vraag. Waarom wrijft Porgy tegen portieren en piest hij ze onder.

Het is al heel lang geleden toen Porgy op de instelling kwam wonen. Een jongeman met flinke gedragsproblemen. Veel agressie en zelfdestructie. Een groot gedeelte van de dag zit en ligt hij vastgebonden. In die tijd een noodzakelijk kwaad om hem en anderen te beschermen. Tijden veranderen. Ook voor Porgy. Door intensieve begeleiding krijgt hij zijn vrijheid weer terug. Geen Zweedse banden en spanlakens meer. Elke week wordt hij door zijn vader opgehaald. Met de auto. En elke keer geniet hij van het uitstapje. Totdat de auto niet meer verschijnt op het parkeerterrein. Zijn vader is overleden.

Porgy is inmiddels de gepensioneerde leeftijd voorbij. Hij loopt zelfstandig over het terrein en heeft nog steeds zijn vrijheid. Je komt hem soms tegen op het parkeerterrein. Op zoek naar een auto. Misschien op zoek naar de warmte, de opwinding en genegenheid die hij elke week van zijn vader kreeg.

Advertenties

26 thoughts on “De Frotteur

  1. leuk geschreven Jaap, dacht eerst dat het om een hond ging, ontroerend is het ook als je leest dat hij nu alleen is achter gebleven, en kennelijk af en toe zoekende is. mooi verhaal, spreekt mij aan 🙂

    • Gelukkig gebeurt het vastbinden zelden meer. Alleen in uiterste noodzaak. Gelukkig streven we met zijn alleen naar nooit meer vastbinden. Fijn dat je het hebt gelezen en mooi vond. Dank je wel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s